"
Ik denk dat de intentie iets is wat je veel minder met je lichaamstaal kunt communiceren, en de moeder hond veel meer met haar geurtjes kan doen. Daar komt nog eens bij dat de pups zich compleet veilig voelen bij hun moeder, en niet bij CM die zomaar even binnen komt walsen en bepaalde handelingen uit gaat voeren.
Die twee kun je wat mij betreft helemaal niet met elkaar vergelijken. "
Ik geloof dat intentie wel degelijk te ruiken is en ik denk, als je van geuren uitgaat dat CM of welke trainer dan ook,minder naar irritatie/frustratie/hoop "riekt" dan de baasjes die al van alles hebben geprobeerd en uiteindelijk besluiten om dat mormel

dan maar op z'n rug/zij te leggen en te kijken of die kalmeert.
Al probeer je nog zo kalm te zijn, je bent toch al gekleurd door de ervaringen met de pup, de verwachting die je hebt en de hoop dat het gaat werken.
Iemand van buitenaf "ruikt" neutraler en als die dan enigszins inzicht heeft in wat hij/zij gaat doen, is dat voor mij anders dan als je zo'n handeling "zomaar" doet omdat je gezien hebt dat dit werkt.
Verder denk ik dat wij de "intentie" van de moederhond nooit kunnen nabootsen.
Even off topic, ik heb de Afrikaanse cultuur pas redelijk goed leren kènnen/voelen door hun eten te eten, hun manier van koken te proberen,hun muziek te leren maken, hun kleding aan te doen, hun dansen te leren, hun gevoelens te delen......en dan nòg..........................kan ik het niet "zijn".
Dus ik zie mezelf geen kvv of hondenbrokken eten, mezelf niet aan jouw aambeien ruiken, grommend naar de buurman gaan omdat z'n kat weer in mijn tuin gescheten heeft, de bakker een likje over z'n hand geven omdat ik zo blij ben met dat broodje en op mijn rug gaan liggen omdat ik me over wil geven.
Nee, ik kan er naar kijken, proberen te voelen/ruiken( vanuit geuren idee dan

) enz enz, maar ik kan het niet "zijn".
Dus ik denk dat wij niet moeten proberen hetzelfde te doen als de moederhond.